امروز یک آبان بود.این مدت خواستگار دو تا داشتم دو تاشم رد کردیم چون شرایطشون خوب نبود.خبرا زیاده.دیگه اینکه به لطف خدای مهربونم کارورزیم همونجایی شد که آرزوشو داشتم و اونجا هم فراتر از انتظاراتمه و همه چی عالیه و با اینکه همش دوروز رفتم کلی چیز یاد گرفتم و خیلی خیلی دوست دارم همونجا کار کنم در آینده ایشالا اگه خدای مهربونم بخواد و صلاحم باشه.پس خدای خوب و بزرگ و مهربونم اگه صلاحمه من همونجا باشم و استخدام شم به زودی.میخوام با خبر استخدام شدنم دل مامانو شاد کنم... خب دیگه اینکه دانشگاهم شرو شده و کلاسامون با ترم بالاییا بعضیاش افتاده.و اینکه من بنا به همون تصمیمی که گرفته بودم از آخرای ترم پیش؛چادری شدم کاملا و همه چیزش عالیه و خوبه و راضیم.و البته هم اتاقیای جدیدم و اتاق این ترمم هم بنا به همون تصورات مثبتی که راجبش داشتم خوبن و هیچ مشکلی ندارم خداروشکر. از وقتی اومدم تهران کلی اینوراونور رفتیم با خانواده و دوستا.کافه و سینما و پارک و ...واقعا خوب بود.خداروشکر.دیروزم کمیل اومد تهران و کلی گشت و گذارکردیم و طی یه اتفاق یهویی و عجیب بلیط تئاتر سرداز که نفری سی و شیش تومن بود از طریق ادامه مطلب

صبونه نهار شام اینترنت خواب......بسته دیگه این اوضاع .باید خودمو جمع و جور کنم.زندگی کنم.برنامه ریزی چاره کاره.

درمورد اتفاقای بد نباید حرف زد.درمورد ابروریزی ها بهتره نوشته نشه...درمورد کسایی که کنترلشون دست خودشون نیست بهتره چیزی گفته نشه.این چیزا فراموش شه بهتره...خدایا اتفاقای بد خوب نیستن.آبروی من و خانوادم دست توعه.مواظبشون باش خدای خوب و مهربونم ..غیبت بده.بد

شبکه هاب اجتماعی از جمله اینستاگرام هیچ چی جز این نداره که افسوس بخوری که چرا پولدار نیستی.با دیدن بعضی پیج ها به این برسی که پولدارا خوشبخت ترن!هیچ چی بدتر از این نیست که اینستاگرام باعث بشه زندگی و خونوادتو با کسایی که نمیشناسیشون مقایسه کنی...هیچ چی بدتر از این نیست که یه فضای غیرواقعی و مجازی باعث بشه از زندگی خودت و وضعیتت بدت بیاد.ولی حدافل یچیزی هست که آرومت کنه اونم اینکه آره فقط همین دنیا که نیست.دنیای دیگه ای هم هست.آره.باید باشه...

امروز روز طلایی بود.اولین روز سالم زیستی کلید خورد.راضی و خشنود با کلب حال خوب و امید و توکل به خدا ادامه میدم.داداش کوچیکه هم همراهمه خدابا شکرت که بلاخره بعد از مدت ها خودمو به خودم و خودت ثابت کردم وبه برنامه ریزی ها وحرف ها عمل کردم....

اینکه مامان به داداش کوچیکه به طرز آشکاری بیشتر محبت میکنه تو زندگی من اثبات شده شده اس.و باید رو خودم کار کنم که بخاطرش هیچ وقت غصه نخورم ونذارم تبدیل به عقده بشه تو زندگیم.چون نمیتونم درستش کنم.مسلما سعی ام رو هم کردم ولی هیییچ فایده ای نداره.من خدارو دارم که دوسم داره.خیلی هم دوسم داره.خیلی خیلی خیلی....و همین برای من از وقتی عقلم رسیده کافی بوده و هست و خواهد بود.

این حس ساپورت شدن از طرف خدا یه حس مشترک و همیشگیه از دوران کودکیم تا همین امشب.دوسش دارم.وفاداره.یاره.همیشگیه.با معرفته.دوست دارم خدای خوب و مهربونم...

من در ک.م برای کارورزی قبول میشوم.من در ک.م استخدام میشوم.

پاییز 21سالگی ام آمدی.پاییز قشنگم.پاییز مهربانم.پاییز غمبار دوست داشتنی ام خوش آمدی.پاییز شده و دوباره اشک هایم راه افتاده!بی دلیل.در خانه،در کوچه و خیابان زیر عینک...در حمام!!اشک هایم را دوست میدارم چون پاییزی اند.دانه دانه شان بوی دلتنگی میدهند.بوی تمنای عشقی که تا بحال نداشته ام... از آزمایشگا گریون گریون اومدم خونه.سر هرچیز بیخودی اشک میریزم.عین عاشقا!آزمایش خون دادم.آخه مدتیه گردنم درد میکنه خدا میدونه چیه.پناه به خودت خدای مهربونم. فردا راهی تهران و خوابگاهم.حالا بماند که سر خوابگاه و بچه ها یه سری اتفاقا افتاد!مهم نیست.خدا هست.خدای خوبم همیشه ادامه مطلب